Jeżowa ( 1936 - 1945 Kreuzenfeld )

Jeżowa, jest po Glinicy, najstarszą miejscowością w gminie Ciasna. W dokumentach jej nazwa pojawia się w roku 1422. Pod tą datą pojawia się imię rycerza i jednocześnie zarządy dóbr, który zginął w walce z husytami. Nazwa wsi wywodzi się najprawdopodobniej od nazwiska lub przezwiska Jeż, które to uzupełnione o przyrostek - owa, daje nam odpowiedź na pytanie: czyja to ziemia? Właściciele Jeżowej, podobnie jak i innych miejscowości naszej gminy ciągle się zmieniali. Prawdopodobnie najdłużej rządził tu szlachecki ród Rouzitz de Helm, będący jej właścicielem już od roku 1679. Z czasem przechodziła w ręce właścicieli Molnej, Ciasnej i Sierakowa. Na obrzeżach wsi zaczęły z czasem powstawać nowe przysiółki. W kierunku zachodnim było to Sobkowe i Jaśkowe a dalej śródleśna osada Przywary, z późniejszą cegielnią. Jej nazwa wywodzi się od przezwiska Przywara. Przez trzy wieki mieszkańcy Jeżowej należeli do parafii w Sierakowie. Do kościoła podążali tak jak i ich przodkowie tzw. drogą kościelną (obok niedawnego jeszcze wysypiska śmieci). W miejscu zwanym Fefermenca przecinała się ona z tzw. Heerstrasse, czyli Drogą Wojsk, gdyż to tedy miały kiedyś maszerować wojska napoleońskie.ta tzk zwana stara droga Lubliniec - Olesno przebiegała kiedyś w linii prostej od Glinicy do Łomnicy omijając po drodze Molną i Sieraków. Po drodze mijała wydatną pod względem formację polodowcową zwaną Jeżowską Górką. Sięga ona 289 m.n.p.m. i przy czystym powietrzu rozlega się z niej rozległy widok na trzy czwarte terytorium gminy Ciasna a także na Łagiewniki, Lubliniec i Kochanowice. W latach siedemdziesiątych XIX w. ten odcinek drogi wyłączono na pewien czas z ruchu a nową drogę poprowadzono łącząc po drodze Molną i Sieraków. Jeżowa jest nierozerwalnie związana z zawodem młynarza. Pod tym względem prym wiedzie rodzina Bryłków. Ich przedstawiciele należeli do najbardziej zamożnych mieszkańców Jeżowej, a jeden z nich Konstanty miał przed II wojną światową najwięcej ziemi w całym powiecie lublinieckim, nie licząc majątków szlacheckich. Ich nazwisko dało nawet nazwę części osady. Spośród mieszkańców XIX - wiecznej Jeżowej na uwagę zasługuje rodzina Respondków. Jej przedstawiciel Jan Baptysta Respondek urodzony w 1817 r. po nauce w seminarium i na uniwersytecie we Wrocławiu został wykładowcą seminarium duchownego w Poznaniu. Był też posłem do parlamentu pruskiego w Berlinie jak również zwolennikiem języka polskiego w szkole i kościele. Od początku XIX w. liczba ludności Jeżowej ciągle rośnie. W 1910 r. wynosi aż 660 mieszkańców ( obecnie niespełna 500 ). Nie omija jej też postęp cywilizacyjny. W 1922 r. doprowadzono linię telefoniczną. W 1926 r. pierwsze 36 gospodarstw otrzymało prąd elektryczny. W 1928 r. ) przy licznym sprzeciwie miejscowej ludności ) zaczęto budować drogę powiatową z Dobrodzienia przez Jeżową do Ciasnej. W 1927 r. otwarto linię autobusową Dobrodzień - Jeżowa - Ciasna - Sieraków.

Opracował Jerzy Kosytorz